Dalej >>
Ogólna charakterystyka wybranych metod nauczania aktywizujących cd.
    Przedstawiona kolejność struktury burzy mózgów nie wyczerpuje wszystkich 
możliwości jej przebiegu (np. zgłaszanie pomysłów przez specjalistów i laików itp.) 
    Metodę  burzy mózgów stosuje się wtedy, gdy istnieje potrzeba w krótkim czasie 
rozwiązać problem o dużym stopniu trudności, stąd jest ona stosowana nie tylko w 
procesie kształcenia, ale w wielu dziedzinach życia gospodarczego i społecznego. 
    1.4. Dyskusja panelowa 
    Inna nazwa: panel lub dyskusja obserwowana. Cechą charakterystyczną tej 
dyskusji jest istnienie dwóch gremiów: dyskutującego (eksperci   panel) i 
słuchającego (audytorium   uczący się). W I fazie dyskusji wypowiadają się eksperci
 wprowadzając w temat, następnie odbywa się dyskusja między członkami panelu, 
a w II fazie dyskusji głos może zabierać każda osoba wchodząca w skład 
audytorium. Elementy dyskusji panelowej przedstawia schemat 2. 
<< Powrót
    Dyskusja panelowa często stosuje się na różnego rodzaju konferencjach i 
sesjach naukowych. Przykładowo tematem dyskusji panelowej może stać się 
nietypowe rozwiązanie technologiczne wraz jego oceną, znalezienie rozwiązania 
zadania skomplikowanego lub nietypowego, w którym należało wykorzystać 
wiedzę  z różnych dziedzin. 
    W warunkach szkolnych zorganizowanie tego rodzaju dyskusji jest niezwykle 
trudne (brak specjalistów). 
    1.5. Metaplan 
    Metaplan jest dyskusją skuteczna i efektywną w komunikowaniu się. Jest 
to metoda tworzenia w czasie dyskusji plakatu    metaplanu , który jest 
graficznym jej skrótem. Najlepsze efekty daje w pracy w małym, najwyżej 
6-osobowych grupach. Wymaga ona przygotowania tablic, szarego papieru, 
różnokolorowych i o różnych kształtach kartek oraz kolorowych mazaków.   
    Temat dyskusji uczniowie zapisują na rozpiętym szarym papierze np. w  
chmurce . W różnych fazach tej dyskusji uczniowie na różnych kartkach 
(kształt i kolor) wypowiadają swoje myśli  w postaci równoważników zdań. 
Etapy metaplanu przedstawia się natępująco: 
    Uczestnicy grup zapisują na kartkach pewne stwierdzenia, konsultując 
swoje stanowiska w grupie i tworzą plakat, na którym jest stan aktualny (jak 
jest?), obok stan idealny (jak powinno być?), potem rozbieżności między 
stanami (dlaczego tak nie jest jak być powinno?). Na końcu zapewniają 
ostatni obszar plakatu   wnioski (co zrobić, aby poprawić stan istniejący).   
    Jako ostatnia występuje faza prezentacji pracy grup, dyskusja, zadawanie 
pytań, wspólne omówienie i wyjaśnianie oraz ustalanie wspólnych 
wniosków. 
    Metoda  metaplanu  eliminuje wszystkie wady dyskusji, każdy uczestnik 
może się wypowiedzieć na plakacie. Ma dużo zalet: aktywizuje wszystkich 
uczniów, uatrakcyjnia lekcję, zmniejsza dystans między nauczycielem a 
uczniem. Jest bardzo zalecania w procesie dydaktycznym, m. in. dlatego, że 
w krótkim czasie można rozwiązać wiele kontrowersyjnym problemów.  
    Przykładowo zastosowana na lekcjach wychowawczych może pomóc 
rozwiązać problemy i konflikty klasowe.
Schemat 2