Dalej >>
Ogólna charakterystyka wybranych metod nauczania aktywizujących cd.
<< Powrót
     2.  GRY DYDAKTYCZNE 
    Gra dydaktyczna to zabawa prowadzona według ściśle określonych zasad 
postępowania. Jest to celowa organizowana sytuacja, oparta na opisie faktów i 
procesów, w których uczniowie konkurują ze sobą w ramach określonych reguł gry. 
    W nauczaniu szczególnie przydatne są dwie odmiany gier: gry symulacyjne i gry 
decyzyjne. Przebieg zajęć prowadzonych metodą gry dydaktycznej jest następujący:
    Zajęcia lekcyjne organizowane metodą gry dydaktycznej muszą być starannie 
przygotowane, przede wszystkim nauczyciel powinien opracować scenariusz gry 
dostosowany do celów dydaktycznych. Również w trakcie gry nauczyciel powinien 
czuwać, aby cel gry został zrealizowany. 
    Trzeba pamiętać, że dla celów dydaktycznych, opis faktów, procesów, 
problemów, które otrzymuje uczeń do rozwiązania nie może uwzględniać 
wszystkich aspektów, które występują w rzeczywistości: zawsze stanowi model 
uproszczony. Wynika to przecież z ograniczonej wiedzy i doświadczenia uczniów. 
Gra ma służyć stopniowemu poszerzaniu ich zakresu. 
    Gry dydaktyczne można stosować w wielu przedmiotach zawodowych i 
największe efekty przynoszą po przerobieniu działu, lub pod koniec nauczania 
przedmiotu, wtedy umożliwiają zastosowanie wiedzy i umiejętności do 
rozwiązywania szerszych problemów. 
   3.  METODA PRZYPADKÓW 
    Metoda przypadków, zwana także metodą zdarzeń, uważa się za najprostszą z 
metod aktywizujących. Podstawą tej metody jest zwięzły opis jakiegoś zdarzenia 
zawierający problem, który jest przedstawiony uczniom do rozpatrzenia. Dalej 
następują dodatkowe wyjaśnienia przez nauczyciela oraz odpowiedzi na pytania 
zadane przez uczniów dotyczących wątpliwości zawartych w opisie. Zasadą jest, aby 
nauczyciel nie ujawniał od razu wszystkich danych i ściśle odpowiadał na pytania 
zadawane przez uczniów. Następnie padają propozycje rozwiązań, wybór 
optymalnego planu działania (decyzji) oraz uzasadnienie wyboru i ocenę osiągniętych
celów.  
Struktura zajęć realizowanych metodą przypadków jest następująca: 
    Metoda przypadków może być stosowana do realizacji niektórych treści 
zawartych w przedmiotach ekonomicznych, technologicznych i eksploatacyjnych.
    4.  METODA PROJEKTÓW 
    Metoda projektów polega ogólnie na wykonywaniu przez uczniów zadań 
obejmujących większą partię materiału, samodzielnym formułowaniu tematu i 
poszukiwaniu rozwiązania. Ogólny zakres prac projektowych określany jest 
zwykle przez nauczyciela prowadzącego projekty, szczegółowe brzmienie tematu i
 zakres prac uzgadniane są (negocjowane) między prowadzącym a uczniami 
wykonującymi projekt. W wyniku tych negocjacji dla każdego tematu spisywany 
jest kontrakt między prowadzącym a wykonawcami (wykonawcą). 
    Projekt może zawierać tak teoretyczne jak i praktyczne rozwiązanie problemu. 
Wynikiem pracy ucznia lub grupy uczniów jest złożenie pisemnego raportu 
zawierającego analizę i rozwiązanie problemu, obliczenia, opis badań 
laboratoryjnych lub technologii wykonania modelu (urządzenia), jego 
zastosowanie i wnioski końcowe. 
    Po wykonaniu projektów następuje ich prezentacja, dyskusja nad nimi, ocena 
przy udziale  wszystkich zespołów. 
    Organizacja zajęć realizowanych metodą projektów powinna być następująca:
    Należy zaznaczyć, że nie wszystkie treści można realizować tą metodą, obok 
konsultacji nauczyciel prowadzi zajęcia innymi metodami realizując treści 
pozostałe.